Þó ég rúnir risti í stein
það ráðið engu getur
bylgjuhljóðið boðar mein
blöðin falla af skógargrein
senn kemur vetur
senn kemur langur vetur.
Fyrsti snjórinn féll í gær
að fjallabaki er sólin
átti ég konur, eina og tvær
út í myrkrið hurfu þær
fýkur í skjólin,
fýkur í gömlu skjólin.
Sú er vermdi brjóst mitt best
og bar af öllum hinum
kyssti mig er sól var sest
en svo var hún öðrum manni fest.
Dimmir á fjöllum,
dimmir á Íslandsfjöllum.
Kaldar bárur bylta sér
og brotna út við Stapa
kveðju þaðan blærinn ber
og bráðum Drottinn hjálpi mér
Stjörnurnar hrapa,
stjörnurnar mínar hrapa.
Song by Ragga Gröndal, poem by Davíð Stefánsson frá Fagraskógi
Ef þér líkaði þetta, geturðu deilt því hér.
