Það var Þorláksmessa
og myrkrið vakti mig
mér fannst eitt augnablik
að allt væri aftur gott.
Þá sá ég stjörnu
sem starði niðrá mig
ég hysjaði uppum mig
og hafði mig á brott.

Ég hraktist heim á leið
og upp í bólið skreið
ég keypti Lottó
og kannski vinnum við.
Æ, elsku krúttið mitt,
það eru jólin,
við skulum þrauka þau
og þykjast eins og hin.

Það að flytja í borg er víst betra en allt
þó bévítans frostið sé alveg jafn kalt
ég leiddi þig blind því þú lofaðir mér
að lifa við myndum í paradís hér,
þú varst flottur…

og þú fögur, og það flugu um þig sögur
en við höfðum hvort annað og okkur var rótt.
Við héldum í bæinn, og Haukur tók Fræin
við kysstumst á ísnum við Iðnó þá nótt.

Það var róni upp við Ráðhúsið að raula Heims um ból
meðan Hallgrímskirkja hringdi á enn ein jól.

Þú ert þroskaheft svín, þú með töflur og vín
og þú getur þig tæplega úr rúminu reist.
Þú daunilla bytta og duglausa lydda
þú mátt taka þessi jól þín og troða, þú veist.

Það var Róni upp á Ráðhúsi að rymja Heim um ból
meðan Hallgrímskirkja hringdi inn enn ein jól.

Ég vildi meika’ða, en varst of veikgeðja
þér tókst að kæfa allt sem mér var kærast.
Ég reyndi að elska þig, eins og sjálfan mig
það er fyrir harðræðið sem hjörtu okkar bærast.

Það er blánefjaður barnakór að baula Heims um ból
meðan Hallgrímskirkja hefur enn ein jól.

 

Song by the Pogues - Fairytale of New York – Icelandic translation by Bragi Valdimar Skúlason