Sólon Íslandus
Ef ég hefði aldrei séð þig áður
og ef ég hefði komið núna inn
þá hefði jörðin gengið nokkrar gráður
guði nær í bláan himininn.
En Reykjavík er eins og ævintýri
sem öll við kunnum misvel utan að
hún endar sífellt út í sömu mýri
og allt sem gerist hefur átt sér stað.
Lengi voru vonum mínum kærir
vangar þínir, en eru fingrum nú.
Lífið manni úr fjarlægðinni færir
fjöllin sjö, og eitt af þeim ert þú.
Þú situr dökkhærð sól með kaffibolla
með svip sem forðum yfir löndum réð
ég nálgast borðið eins og æðarkolla
sem aldrei hefur áður blika séð.
Í kaffið svart þú setur hvítan dropa
og sykri laumar út í lífið mitt
af ástinni ég náði einum sopa
áður en það kólnaði, brosið þitt.
Music by Ragga Gröndal, lyrics by Hallgrímur Helgason


