Vor hinsti dagur er hniginn
af himnum í saltan mar
sú stund kemur aldrei aftur
sem einu sinni var.

Og sólbrenndar hæðir hnípa
við himinfölvan sem vín
það er ég sem kveð þig með kossi
kærasta ástin mín.

Því okkur var skapað að skilja
við skiljum, og aldrei meir
það líf kemur aldrei aftur
sem einu sinni deyr.

 

Poem by Halldór Kiljan Laxness, song by Ragga Gröndal